تکامل کاغذ پوشش داده شده

فناوری پوشش کاغذ به دوران کای لون در زمان سلسله هان چین برمی گردد، زمانی که پودرهای معدنی برای جلوگیری از خونریزی جوهر روی سطح کاغذ اعمال می شد. این تکنیک بعدها در خاورمیانه و اروپا گسترش یافت و بر مینیاتورهای ایرانی و طرح‌های رنسانس تأثیر گذاشت. قبل از سلسله یوان، کاغذ پوشش داده شده به طور گسترده ای برای خوشنویسی و نقاشی چینی استفاده می شد تا به جلوه زیبایی شناختی جوهر "نفوذ به پشت کاغذ" دست یابد. در اروپا، تکامل صنعتی کاغذ پوشش داده شده منجر به توسعه کاغذ هنری (کاغذ روکش براق) شد.
کاغذ پوشش داده شده برای کاغذهای انتهایی در صحافی های پارچه ای ناشر قرن 19 استفاده می شد. در اواسط قرن هجدهم، اغلب برای جلد رمان های ارزان قیمتی که در کیوسک های ایستگاه راه آهن فروخته می شد، استفاده می شد.
توسعه کاغذ روکش‌شده مدرن را می‌توان به سه مرحله تقسیم کرد: دوران تا سال 1960، که تحت سلطه کاغذهای هنری پیشرفته بود. دوره 1960 تا 1973، که با رشد سریع مشخص شد-به دلیل تقاضا برای چاپ کم هزینه-و-چاپ با کیفیت بالا-که در طی آن حجم تولید از کاغذ هنری پیشی گرفت و کاغذ روکش شده سبک وزن ظاهر شد. و دوره پس از 1974، که شاهد کاهش رشد و به دنبال آن تغییر به سمت تنوع محصول بود.
تحقیق و توسعه فناوری پوشش در مؤسسه تحقیقاتی کاغذ در سال 1959 آغاز شد. این مؤسسه از طریق نوآوری‌های فنی مانند روکش چاقوی هوا، پوشش تیغه، و پوشش پرده، توسعه داخلی کاغذ هنری، کاغذ پوشش‌دار سبک وزن، و کاغذهای پوشش‌دار تخصصی مختلف را هدایت کرده است.